ال‌وی لاورز

به نظرم عطر متفاوتی است و این تفاوت را در بویش حس می‌کنم، اما نمی‌خواهم نگهش دارم. متفاوت‌بودن به‌تنهایی باعث نشده برای استفادهٔ خودم انتخابش کنم.

از نمونه‌های کوچیکش خیلی خوشم اومد و بطری کامل خریدم، ولی به نظرم نمونه قوی‌تر بود. حتی با دوازده اسپری هم نمی‌تونم بگم بعد از بیست دقیقه بوش رو حس می‌کنم. دوباره نمی‌خرمش.

صندلش برام تازه و آفتابیه.

در ابتدا حس سبزی از رایحه می‌گیرم و بعد وجه چوبی جلوتر می‌آید. آن بخش چوبیِ ادامه را دوست دارم؛ علاقه‌ام بیشتر به مسیری مربوط است که بعد از شروع پیدا می‌کند.

برای من بویی چوبی و مطمئن دارد که استفاده‌اش چندان دشوار نیست. با این حال، هیجان زیادی ایجاد نمی‌کند و آن را بیشتر انتخابی قابل‌قبول می‌بینم تا تجربه‌ای شگفت‌انگیز.

توش مرکبات حس می‌کنم. بعدش بوی صندل می‌گیرم.

ادامهٔ رایحه را دوست دارم و از آن بخش لذت می‌برم. اما وقتی قیمت را در نظر می‌گیرم، همچنان برایم بالاست؛ رضایت از بو، تردیدم دربارهٔ هزینه را برطرف نمی‌کند.

برای من سبز و تازه است و از این ترکیب حس تجمل می‌گیرم. چیزی که در شخصیت رایحه برایم پررنگ است، همین همراهیِ تازگیِ سبز با یک اجرای شیک است.

حال‌وهواش من رو یاد Platinum Egoiste شنل می‌ندازه.

در ادامه، صندل و سدر را کنار هم حس می‌کنم. این ترکیبِ چوبی برایم خوشایند است و همان بخشی است که بیشتر دوست دارم؛ علاقه‌ام به رایحه در این مرحله پررنگ‌تر می‌شود.

برام شبیه اینک مارکه با رگه‌ای از استلار تایمز؛ همون حال‌وهوای آروم و خونگی رو داره. با این حال، این رو ترجیح می‌دم؛ کمی تازه‌تره و یه ته‌رنگ سبز داره.

توی این نظر، پیشنهاد فروش یه بطری مطرح شده.

برای من بویی شبیه خیارشور پیدا می‌کند و همین تداعی را نمی‌پسندم. این وجه در تجربهٔ خودم آن‌قدر مشخص است که نمی‌توانم به‌راحتی با بقیهٔ رایحه ارتباط بگیرم.

خود بو را زیبا می‌بینم، اما عملکردش برای من محدود است. رضایتم از رایحه با رضایت از میزان حضورش یکی نیست؛ از نظر دوام و پخش، تجربهٔ پرقدرتی دریافت نمی‌کنم.

برای سلیقهٔ من کمی زیادی سبزه. بوهای اولش مدتی می‌مونن و خیلی من رو یاد فیلوسیکوس می‌ندازن؛ در عوض، اصلاً شبیه سانتال ۳۳ نمی‌دونمش.

با بوی مرکباتی و گلی شروع می‌شه و بعد به بوی معطر و صندلی می‌رسه که برام خیلی دلپذیره. به نظرم درخشش واقعیش تو همین بخش آخره.

شروعش برای من سبز است، اما در بخش میانی تغییر می‌کند و همان حسِ اول ثابت نمی‌ماند. تجربه‌ام از مسیر بو، دست‌کم میان آغاز و میانه، یکسان نیست.

وجه چوبی‌اش برای من تازه و خوشایند است و استفاده از آن را مناسب می‌بینم. همین تازگی در کنار چوب، شخصیتی می‌سازد که می‌توانم با آن راحت‌تر ارتباط بگیرم.

بویی صابونی و مطمئن دارد و حس نمی‌کنم انتخاب دشواری باشد. اما در سلیقهٔ من هیجان زیادی هم ایجاد نمی‌کند؛ راحت‌بودنِ استفاده با خاص‌بودنِ تجربه برایم یکی نیست.

بوی چوب و سبزی را کنار هم می‌گیرم و شخصیت کلی برای من بیشتر مردانه است. این برداشت از خودِ ترکیب می‌آید؛ همان بخش چوبی و سبز در تجربهٔ من پررنگ می‌ماند.