پور عود

خود بو را خوب می‌بینم، اما پخش بویش برای من محدود است. رضایتم از رایحه با رضایت از میزان حضورش یکسان نیست؛ آن گسترشی را که از عطر می‌خواهم در تجربهٔ خودم نمی‌گیرم.

یه اسپری سبک روی پیرهنم زدم؛ دوست‌دخترم گفت بوی مدفوع اسب می‌ده و ازم فاصله گرفت. خودم از عودش راضی بودم، ولی برای حفظ رابطه‌م نمی‌خرمش.

وقتی بویش می‌کنم، یک وجه حیوانی در رایحه حس می‌کنم. این همان بخش مشخصی است که در برداشت من از عطر جلو می‌آید؛ توصیفم بیشتر به همین جنس بو مربوط است.

آن وجه حیوانی برای سلیقهٔ من خوشایند نیست. هر بار که بویش می‌کنم، همین بخش مانع لذتم می‌شود و باعث می‌شود ترکیب را ناخوشایند ببینم؛ با این جنس رایحه راحت نیستم.

به نظرم گرونی عود طبیعی دلیل قیمتشه. برای ترکیب با عطرهای شیرین ارزشمنده، نه اینکه قرار باشه همه بوش رو دوست داشته باشن.

بوش برای من مثل خودم بعد از تاکو بله!

وجه حیوانی رایحه را خیلی شدید حس می‌کنم و نمی‌توانم آن را نادیده بگیرم. در کنار این تجربه، قیمت بالا هم برایم مطرح است؛ نه خود بو برایم آسان است و نه هزینهٔ خریدش.

بویش برای من خیلی ناخوشایند است و علاقه‌ای به استفاده از آن ندارم. با چنین تجربه‌ای، پرداخت این مبلغ را هدر دادن پول می‌بینم؛ قیمت بالا برایم به معنای جذابیت بیشترِ رایحه نیست.

هم قیمتش برای من زیاد است و هم از تجربهٔ خود عطر راضی نیستم. با این ترکیبِ هزینه و رضایت کم، خریدش را انتخاب خوبی برای سلیقهٔ خودم نمی‌بینم.

بخشی که من دوست دارم، ادامهٔ رایحه است. علاقه‌ام مشخصاً به بویی مربوط می‌شود که بعد از شروع باقی می‌ماند؛ همان قسمتِ بعدی را خوشایند حس می‌کنم.

این را به شوخی می‌گویم: لابد مطمئن‌ترین خرید بدون تست و مناسب هرروز است! منظورم توصیهٔ واقعی برای خرید نیست؛ این عبارت، طعنه به همان شخصیت خاص و دشوار رایحه است.

برای من نه بو خوشایند است و نه قیمت مناسب. وقتی از خود رایحه لذت نمی‌برم، هزینهٔ بالایش هم دلیل دیگری برای کنارگذاشتن آن می‌شود؛ انتخاب دلخواه من نیست.

اسم «پور شیت» بیشتر بهش میاد؛ یه چیزی مثل «مدفوع خالص»!

برای من بویی خیلی زننده و مدفوعی دارد و فضای سرویس بهداشتی را تداعی می‌کند. در همان نظر، قیمت سه‌هزار دلاری هم مطرح است؛ با چنین برداشت ناخوشایندی، آن هزینه برایم کاملاً سؤال‌برانگیز می‌شود.

در شروع، وجه حیوانی‌اش برای من پررنگ است، اما این حالت ثابت نمی‌ماند. هرچه می‌گذرد تغییر می‌کند؛ تجربهٔ رایحه را فقط با همان بوی اولیه نمی‌توانم خلاصه کنم.

عودش را عمیق حس می‌کنم و از نظر ماندگاری هم حضورش برای من طولانی است. در توصیف تجربه‌ام، همین عمقِ بخش عودی و باقی‌ماندن آن، دو ویژگیِ مشخص رایحه‌اند.

به شوخی می‌گم حموم رو کنار گذاشتم و به‌جاش این رو می‌زنم!

عودی را که در یک فروشگاه عربی تجربه کرده‌ام، به این ترجیح می‌دهم. در مقایسهٔ شخصی من، آن گزینه لذت بیشتری دارد؛ نام و قیمت این عطر ترجیحم را به نفعش عوض نمی‌کنند.

برای ۵ میلی‌لیترش ۱۰۰ یورو دادم، ولی برام بوی سرویس بهداشتی قدیمی و کثیف می‌ده. از این نمونه راضی نیستم.

برای من بویی شبیه ادرار ایجاد می‌کند و این تداعی را اصلاً دوست ندارم. همین برداشت، تجربه‌ام از رایحه را ناخوشایند می‌کند و نمی‌توانم به‌راحتی از آن عبور کنم.