استلار تایمز

شکوفهٔ پرتقالش رو سبک و خامه‌ای حس می‌کنم.

بوش رو دوست دارم، ولی برام فراموش‌شدنیه. بیشتر عنبر و بلسان حس می‌کنم و گل سفید عقبه؛ انگار می‌خواد جلوتر بره، ولی زود متوقف می‌شه. عطرهای ارزون‌تر شخصیت بیشتری دارن. قبل از پرداخت قیمت کامل، نمونه‌ش رو امتحان کنین.

گلی و سبکه و زیاد هم می‌مونه.

برای من خیلی جذابه؛ به‌جای یه هالهٔ متراکم، رد ظریف و گیرایی می‌ذاره. مرکبات روشنش توی کهربای کرمی حل می‌شن و از روی پوست نرم، شیک و آروم پخش می‌شه. همین حس مرموز و فریبنده‌ش برام اعتیادآوره.

اول خاص به نظرم نمی‌اومد، ولی روی پوست که امتحانش کردم، کم‌کم بیشتر دوستش داشتم. به نظرم شبیه بلو تالیسمان اصلیه.

در کل برام متوسطه. عملکردش قابل‌قبوله.

ترکیبش ساده‌ست و بوش رو قشنگ می‌دونم.

بخش گلیِ رایحه برای من جذاب است و استفاده‌اش هم راحت حس می‌شود. علاقه‌ام هم به خودِ بو مربوط است و هم به اینکه لازم نیست برای پوشیدنش با ترکیب دشواری کنار بیایم.

وقتی با Guidance 46 مقایسه می‌کنم، نظرم به این عطر مثبت‌تر است. ارزیابیِ من در همین مقایسه شکل می‌گیرد؛ میان این دو تجربه، ترجیح شخصی‌ام بیشتر به این سمت می‌رود.

برای من شبیه سیترونلایی است که آن را به شکل عطر درآورده باشند. به شوخی می‌گویم با آن مثل مشعلِ تیکیِ متحرک می‌شوم؛ این تصویر، همان تداعیِ شخصیِ بوست.

بوش رو دوست دارم و ماندگاریش هم خوبه.

اگه از مجموعه‌م یه عطر امضا انتخاب کنم، همینه. شکوفهٔ پرتقال رو کنار بلسان پروی رزینی حس می‌کنم؛ عنبر سفید به هم وصلشون می‌کنه. برای من پخش خیلی قوی‌ای داره و روی لباس زیاد می‌مونه. با اینکه گرونه، ارزشش رو داره.

برای من بوی مویی را تداعی می‌کند که نرم‌کننده خورده و بعد با سشوار سوخته باشد. نزدیک‌ترین تصویری که برای توضیح تجربهٔ بویش پیدا می‌کنم، همین ترکیبِ آرایشی و سوختگی است.

واقعاً ناامید شدم؛ خوشحالم بدون تست نخریدمش. بوش خیلی آشنا بود، شبیه عطر ارزون دههٔ نودی که توی نوجوانی می‌زدم، ولی اسمش یادم نیست. برام قدیمی و خسته‌کننده‌ست؛ نه این قیمت رو توجیه می‌کنه، نه این‌همه تعریف رو.

به نظر من Prestige Ruby از الماجد عود دقیقاً همین حال‌وهوای بو را دارد. این شباهت در تجربهٔ شخصی‌ام خیلی پررنگ است و به‌عنوان مقایسهٔ اصلی به ذهنم می‌رسد.

ترکیب گل و چوبش برای من خیلی دلپذیره.

قشنگه، ولی برای من کمتر شگفت‌انگیزه.

دوست دارم دوباره بخرمش.

بخش گلیش برام تیزه. قیمتش هم توجیه نداره.

خودِ رایحه را دوست دارم، اما قیمت را مناسب نمی‌بینم. میان لذت از بو و تصمیم برای پرداخت این هزینه فاصله دارم؛ پسندیدنِ عطر به‌تنهایی برای قانع‌شدنم کافی نیست.