تی استورم

برای من چای و لیمو را کنار هم دارد. همین حسِ چای لیمویی را دوست دارم؛ جذابیت بویش در تجربهٔ شخصی‌ام بیشتر از همراهیِ این دو وجه می‌آید.

بالاخره فهمیدم یاد چی می‌افتم: پودر چای سرد لیپتون! این شباهت رو دوست دارم؛ همون بویی بود که مدتی اسمش یادم نمی‌اومد.

بوش رو دوست دارم.

برای من بوی شویندهٔ کف می‌ده.

بویش برای من آشنا و ملایم است و همان آرامش را دوست دارم. لازم نیست خیلی غریب باشد تا جذبم کند؛ تجربهٔ خوشایندم بیشتر به همین حسِ آرام و قابل‌شناختن مربوط است.

علف‌لیمو حس می‌کنم و قیمتش برام توجیه نداره.

برای من شبیه نسخهٔ سبک‌تر و بازتر وایلد وتیوره؛ هر دو خوبن. وایلد وتیور مربایی‌تر و رزی‌تره؛ این علف‌لیمویی‌تره، با همون گل و آمبروکسان پررنگ.

برام سبز و ساده‌ست و قیمتش بالاست.

خود بوش خوبه، ولی پخشش محدوده.

وولونگ چا را تداعی می‌کند، اما مدت زیادی روی من نمی‌ماند. آن دوامِ کم را نقطه‌ضعف می‌بینم؛ حتی با وجود شباهت به بویی آشنا، از عملکرد کاملاً راضی نیستم.

بیشتر گل و سبزی را حس می‌کنم و چای را تشخیص نمی‌دهم. تجربهٔ من با نامِ عطر یا توصیف‌های چای‌محور یکسان نیست؛ آنچه واقعاً می‌گیرم برایم گلی‌تر و سبزتر است.

کسی که خودش فرنچ دیفنس می‌زند، اینجا گفته این‌همه تعریف را باور نکنید؛ واکنش من به آن حرف، کمی طعنه‌آمیز است. این نظر بیشتر دربارهٔ همان بحثِ کاربران است تا توصیفِ مستقیمِ بو.

برای من دقیقاً لس سابل رز از لویی ویتون را تداعی می‌کند، با این تفاوت که نت‌های سبز هم همراهش هستند. همین سبزی در کنار شباهتِ کلی، توصیفم از رایحه را می‌سازد.

شروعش را تند حس می‌کنم، اما ادامهٔ رایحه را دوست دارم. آن قضاوتِ اول برایم تمامِ تجربه نیست؛ وقتی آرام‌تر می‌شود، بهتر با بو ارتباط می‌گیرم و بیشتر لذت می‌برم.

توی فروشگاه لویی ویتون امتحانش کردم. دوستش دارم، ولی هیجان‌زده‌م نمی‌کنه. مون تیل بهترین این سه‌تاییه، ولی هیچ‌کدوم قانعم نکردن بخرم و دست‌خالی برگشتم.

چایش را تلخ دریافت می‌کنم و ماندگاریِ زیادش هم برایم نکته‌ای مثبت است. در تجربهٔ خودم، همین شخصیتِ چای در کنار دوام خوب، دلیلِ رضایت از استفاده است.

از نظر من یکی از بهترین عطرهای چای است و خیلی دوستش دارم. ارزیابی شخصی‌ام ده از ده است؛ جایگاهِ بالایش در سلیقهٔ من به خودِ همین رایحه برمی‌گردد.

با سلیقهٔ من جور نیست و آن بویی را که دنبالش هستم به من نمی‌دهد. مسئله‌ام بیشتر تناسبِ شخصیت رایحه با ترجیحِ خودم است؛ نمی‌توانم آن را انتخابِ دلخواه بدانم.

وقتی می‌زنمش، بوش برام خیلی خوشاینده.

برای من تکراری است و با انتظاری که پیش از تست داشتم فاصله دارد. همین نبودِ تازگی و برآورده‌نشدنِ انتظار باعث می‌شود از تجربهٔ خودم راضی نباشم.