امبر ابسولوت ۲۰۰۷

نمونه‌ای که دارم شربتی، خیلی قوی و ماندگار است و کهربا و وانیل را واضح می‌گیرم. با این حال، آن‌قدر که در تعریف‌ها می‌خوانم جذبم نمی‌کند و آن هیجان را کاملاً درک نمی‌کنم.

شروعِ دودی و الکلی به کهربا و بخور می‌رسد و وانیل ترکیب را نرم‌تر می‌کند. پایان چوبی و کهربایی و دوامِ آن را دوست دارم؛ برای من ادامه، بخشِ خوشایندِ تجربه است.

کهربا، بخور و شیرینی را خیلی قوی حس می‌کنم. پخش و دوام استثنایی‌اند، اما اگر زیاد استفاده کنم آزاردهنده می‌شود؛ همین قدرت باعث می‌شود مقدارِ مصرف را جدی بگیرم.

کهربای ساده و کم‌شیرین را دوست دارم، ولی حسِ مصنوعیِ بو حالم را بد می‌کند. در مقایسه، آمبر اکستریم را ترجیح می‌دهم؛ خودِ شخصیتِ کلی برایم کافی نیست.

دود، چوب و بخور قدرتمندند و مسیرِ بو هم تغییر زیادی ندارد. برای من استفادهٔ آسانی نیست و بیشتر به دوستدارانِ کهربا پیشنهادش می‌کنم تا کسی که دنبال انتخابی بی‌دردسر باشد.

شروع شیرین و الکلی و ادامهٔ گل‌آلود را نمی‌پسندم. وقتی با Antidote ترکیبش کردم، تجربه بهتر شد؛ علاقه‌ام به استفادهٔ هم‌زمان، به معنی پسندیدنِ همان بو به‌تنهایی نیست.

ده‌میل مربوط به ۲۰۱۴ رو نگه داشته؛ مرجع مقایسهٔ عنبرهاشه. لادن غالب، بنزوئین، وانیل و بخور براش ترکیب غنی و چوبی می‌سازن.

مشخصاً دربارهٔ نسخهٔ اوله؛ می‌گه شروع تیره و دودی به عنبر شیرین‌تر و گردتر می‌رسه. دست‌کم دوازده ساعت بوش رو قوی حس کرده.

از ۲۰۰۷ عطر رو داره. می‌گه عنبر، دود و حس الکلی با وانیل متعادل می‌شن. براش گرم، فراگیر و آرامش‌بخشه، حتی بعد از انتقال بطری.

کنار عنبرِ شیرین، چوب و موم زنبور هم حس می‌کنم. هنوز نمی‌دانم کاملاً دوستش دارم یا نه، اما تفاوتش برایم روشن است؛ تجربهٔ آن با عطرهای معمولی یکسان نیست.

غلیظ و شربتی حسش می‌کنه، ولی نه خیلی شیرین یا خفه‌کننده. می‌گه کمی بنزینی و حیوانیه؛ شاید برای ترکیب با عطرهای دیگه خوب باشه.

عنبر و بخور با چوب و کمی دود براش گرم و تأمل‌برانگیزن. شیرینیش متعادله و یاد یه عصر آروم پاییزی توی کوه می‌افته.

عنبرِ محبوب من است؛ گرم و دعوت‌کننده حس می‌شود، بدون آن تیزی‌ای که در بعضی عنبرها آزارم می‌دهد. آن‌قدر دوستش دارم که حتی روز گرمِ تابستان هم سراغش می‌روم.

نمونه رو سر کار زده؛ همکارش عاشق عنبر نرم و الکلیش شده. خودش کیفیتش رو تحسین می‌کنه، ولی ارتباط شخصی باهاش نگرفته.

نمونهٔ کوچیک رو هفت بار زده. عنبر شربتی تند آخرش بوی پودری و دودی می‌گیره و روز و شب می‌مونه، ولی قیمت بطری رو قبول نداره.

عنبرش رو عالی می‌دونه و پیچیدگی رو لازم نمی‌بینه؛ به‌نظرش قدرتش، رول‌آن یا انگشت رو برای زدن مناسب‌تر می‌کنه. برای لایه‌گذاری هم خوبه.

نمونهٔ پنج‌میل رو تست کرده. می‌گه شروع گیاهی، ادویه‌ای و دارویی با چوب به وانیل نیمه‌شیرین و موم می‌رسه. آخرش رو بیشتر دوست داره.

بطری همون روز رسیده و بعد از نه ساعت هنوز بوش رو حس می‌کرده. یاد Gucci Pour Homme قوی‌تر می‌افته.

هر دو عطر را دوست دارم، اما بخور و غنای بیشترِ آمبر ابسولوت برایم جذاب‌تر است. در مقایسه با آمبر سلطان، ترجیحم با همین یکی می‌ماند و دلیلش همین عمقِ بخوری است.

برخلاف آمبر سلطان، در این گیاهان معطر نمی‌گیرم. برای من تیره، غنی، شیرین و غبارآلود است و بخور هم واضح است؛ همین شخصیت باعث می‌شود بیشتر دوستش داشته باشم.