بلک ارکید ووال دو فلور

برخلاف انتظارم حسِ آدامسی می‌گیرم و آن را دوست دارم. نسخهٔ اصلی برای من سنگین است، ولی با این یکی راحت‌ترم؛ همین سبک‌ترشدنِ تجربه، استفاده را دلخواه‌تر کرده است.

پخش و ماندگاریش ضعیف تا متوسطه و توی سه ساعت محو می‌شه. بیشتر نسخهٔ ضعیف‌تر اصله تا عطری گلی یا خامه‌ای.

گل‌ها زیر شخصیت بلک ارکید کمرنگن؛ ظرافت زنانه‌تری داره، ولی خرید بدون تستش مناسب نیست. پخش و ماندگاریش خوبه؛ بیشتر بهش علاقه‌مند شده.

قارچ و شکلات اصل رو با گاردنیا، پیچ امین‌الدوله و حس بنفشهٔ سبز می‌گیره. تازه‌تره و استفاده‌ش راحت‌تر؛ براش عطر مستقلیه.

به‌جای قارچ نسخهٔ اصلی، نارگیل یا شکر نارگیل حس می‌کنه؛ گل و پچولیش ملایم‌ترن. برای روز و گرما مناسب‌تره، ولی روی پوستش پخش و ماندگاری ضعیفی داره.

عطر خواهرش رو بوییده و خیلی دوست داشته. از بقیهٔ عطرهای برند ملایم‌تره، ولی باز توجه جلب می‌کنه. شیک و مناسب روز می‌دونتش و نمرهٔ نه می‌ده.

از اصل بدش میاد، ولی گل‌های شیرین، یلانگ و گاردنیای این رو دوست داره. حتی توی گرما و رطوبت هم روی پوستش ضعیفه؛ رد بو و ماندگاری بیشتری می‌خواد.

منتظر ترکیب پیچیدهٔ گل سفید و پیچ امین‌الدوله بود؛ ولی گل‌های زرد معمولی، شاید یلانگ، و بوی چوبی سبکی حس می‌کنه. نه بو و نه ماندگاری جذبش نکردن.

با اصل تیره و گوتیک خیلی فرق داره؛ گل‌های طبیعی و غیرخفه‌کننده از حالت خامه‌ای می‌گذرن و آروم به پچولی و دارچین می‌رسن. شیرینی و گل‌های آخرش رو می‌تونه تحمل کنه.

یاس پررنگی حس می‌کنه و عطر رو شیک و متمایز می‌دونه. یاد سفر جنوب‌شرق آسیا می‌افته؛ اخیراً شباهت زیادی توی Chloé Nomade Jasmin پیدا کرده.

حجم زیادی گل سفید، مخصوصاً گاردنیا با آلو حس می‌کنه؛ ساعت‌ها تقریباً تغییر نمی‌کنه. آخرش گل شیری و وانیلی با صمغ نرم‌تر می‌شه؛ پچولی، صندل و دارچین کمرنگن.

سبکی قشنگی داره، ولی ضعیف نیست. ظرافت و نرمیش رو از اصل بهتر می‌دونه و برای بعدازظهر بارونی مناسبش می‌بینه.

گاردنیا، ارکیده، سوسن و وانیل حس می‌کنه؛ شخصیت اصل رو داره، ولی روشن‌تر، میوه‌ای‌تر و زنانه‌تره. شروعش رو دوست داره و قدرتش کمتره.

براش نسخهٔ عاشقانه‌تر و آروم‌تر اصله؛ شیر و وانیل با یلانگ و آلو، خامه‌ای و کمی پودری‌ان. گرم و صمیمیه.

یک اسپریش اتاق رو خوشبو کرد و تقریباً تمام روز موند. ارکیده، میوه‌ای شبیه انگور و احتمالاً بخور شیرین حس کرد؛ خامه‌ای و قوی بود.

گاردنیاش همیشه مشخصه، با آلو و انگورفرنگی. خامه‌ای و شیکه و از اصل قدرت کمتری داره؛ برای شب و مناسبت‌ها خوبه.

شروع میوه‌ای و یلانگ به پیچ امین‌الدوله و گل‌ها می‌رسه؛ آخرش صندل، پچولی، دارچین و وانیله. هفت ساعت می‌مونه، ولی نیمهٔ دومش کم‌جون و معمولیه.

شباهتی که به دو ارکیدهٔ دیگهٔ برند می‌خواست نداره؛ براش چوبی و شرقی، معمولی و قدیمیه. پایان پودری و گلیش آرامش‌بخشه، ولی تمایز اصل رو نداره.

از اصل سبک‌تر، خشک‌تر و چوبی‌تره؛ سوسن ادویه‌ایش به بوی گلی‌میوه‌ای گرم و خامه‌ای می‌رسه. بعد پنج ساعت نزدیک پوسته و بعد هشت ساعت محو می‌شه.

بهارنارنج به گاردنیا و بعد بوی خاکی و مشکی اصل می‌رسه، بدون حس میوهٔ پوسیده. هنوز پخش زیاده، ولی کمتر کوبنده‌ست؛ استفاده‌ش راحت‌تره، اما اصل رو ترجیح می‌ده.