بلک وایولت ۲۰۰۷

بنفشهٔ میوه‌ای با خزه و چوبش براش جالب و بالغه؛ چوب و پودرش قوی‌ان و شاید برای بعضی‌ها سنگین باشن، ولی در کل بوش قشنگه.

خیلی خزه‌ای و سبز تیره‌ست و بیشتر مردانه؛ معمولاً این نت‌ها رو دوست نداره، ولی این براش اعتیادآور بوده و توی روز بارونی خیلی قدرت داشته.

خزه‌ش زیادی پررنگه و یاد ترکیب پچولی و وتیور می‌اندازتش. فضای شبانه و تیره‌ش رو می‌فهمه، ولی بو براش غالبه؛ بنفشه کمه و ماندگاری متوسطه.

مرکبات اولش بنفشه رو می‌پوشونن؛ حدود ده دقیقه بعد گل آب‌نباتی و کمی پودری پررنگ می‌شه. بعد نیم ساعت مرکبات می‌رن و آخرش گرم، چوبی و خامه‌ایه.

یاد آب‌نبات‌های قدیمی بنفشه می‌افته، ولی محکم‌تر و تیره‌تر. از استفاده و رد بوش لذت می‌بره و این خرید رو از کارهای برجستهٔ برند می‌دونه.

شروع خیلی تازهٔ مرکباتی با خزه و قارچ داره؛ بعد چند دقیقه بنفشه و چوب مشخص می‌شن. نه لطافت شیرین داره، نه پودر آرایش؛ حضورش خیلی قویه.

ترنج و خزهٔ ترش اولش به میوه و پچولی شکلاتی ضعیف می‌رسن؛ آخرش کمی پودریه، ولی بنفشه حس نمی‌کنه. زیادی سبک بودن و ماندگاری کمش ناامیدش کرده.

بعد شروع قوی مرکباتی و گلی، بنفشهٔ آبدار، خاکی و تیره حس می‌کنه؛ بعد تقریباً عوض نمی‌شه. پخش و ماندگاریش خوبه و کمی یاد شامپاکا ابسولوت می‌افته.

اول روی پوستش فلزی و ناخوشایند بود؛ بعد الکلی، بخوری، ادویه‌ای و چوبی شد، بدون بنفشهٔ واضح. آخرش سبزی حس می‌کنه و پخش و ماندگاریش عالیه.

شروع شیپر و خاکیش بعد پانزده دقیقه شیرین‌تر و رژلبی می‌شه. بنفشهٔ آب‌نباتی توی رد بو قشنگ‌تره، ولی از نزدیک شیپر غالبه؛ می‌گه حتماً تستش کنید.

سبزی و خزه‌ش زیاده؛ بنفشه به‌جای لطافت همیشگی، خاکی و زبره. کنارش میوهٔ تخمیرشده، چوب، کمی مرکبات و حس جنگل و مرداب می‌گیره.

بنفشهٔ مرطوب و کمی میوه حس می‌کنه، ولی چوب مشخصی نیست. براش عمیق و قشنگه و رد بو داره؛ خوشحاله که توی مجموعه‌ش هست.

انتظار ترنج، وتیور یا میوهٔ ترش داشت، ولی بو بردش به جنگل شبانه و دشتی از بنفشه‌های تیره. غلظت و حس مرموزش خیلی جذبش کرده.

شیپرِ میوه‌ایِ زیبایی است؛ مرکبات و مارشمالوی شروع، آب‌نباتِ میوه‌ای را تداعی می‌کنند. خوش‌بو می‌بینمش، اما فکر می‌کنم روی پوست خودم دوامِ زیادی نداشته باشد و هنوز مطمئن نیستم.

از گل تیره به چوب و گل می‌رسه، با ماندگاری متوسط و پخش کوتاه. گاهی روی پوستش بوی پلاستیک گرم و خاک‌گرفته می‌ده؛ برای همین نمی‌خردش.

براش گلی غلیظ، لوکس و اغواگره؛ اول فضا رو پر می‌کنه، بعد آروم‌تر می‌شه. میوه‌های شیرینش می‌مونن و یاد مربای میوه‌های جنگلی می‌اندازنش.

قدرت، پودر و شیرینیش زیاده؛ بنفشه زیر پودر سنگینه و حتی یاد شیرینی نارگیل می‌اندازتش. آخرش یاد کیف قدیمی و لاو پوشن ناین می‌افته.

ابتدا کمی درخشان است و بعد بنفشه‌ای نرم و مخملی روی پوست می‌نشیند. برای من تیره، مرموز و جذاب می‌شود؛ علاقه‌ام بیشتر با همان بخشِ نرمِ بعد از شروع شکل می‌گیرد.

روی پوستش بنفشه و چوب لطیف حس می‌کنه، با کمی مرکبات و بدون میوه. براش زنانه، مخملی و آروم‌تر از توباکو وانیله.

بنفشه، چوب و چیزی شبیه کرم صورت حس می‌کنه؛ میوه‌ها آبدارش کردن، بدون اینکه واضح میوه‌ای باشه. نمی‌تونه از بو کردن مچش دست بکشه.