بوا روژ ۲۰۰۷

از نزدیک سدر و از دور مشک و آمبر حس می‌کنه؛ بیشتر از هشت ساعت می‌مونه، با پخش ملایم. قیمت نجومیش رو ناموجه می‌دونه.

چوب، ادویه و بوی حیوانیش غلیظ و هماهنگه، با عملکرد عالی؛ از ژاپن نوآر کمتر جسورانه‌ست و استفاده‌ش راحت‌تره. امتیازش هشت از دهه.

سدر غبارآلود، چرم نرم، وتیور خاکی و آخرش آمبر شیرین حس می‌کنه؛ ماندگاری خوب، پخش متوسط. برای هوای کمی خنک خوبه؛ زمستون کم میاره.

شروع قویش بعد از بیشتر از یک ساعت آروم شد و چرم نرم و دلپذیرش تمام روز موند. برای شب خنک مناسبش می‌دونه.

مرموز و حیوانی است و هنوز نمی‌دانم کاملاً دوستش دارم یا نه. آنچه برایم روشن است شخصیتِ مردانهٔ آن است؛ دربارهٔ پسندِ نهایی هنوز به نتیجهٔ قطعی نرسیده‌ام.

سدرِ خشک، چرمِ نرم و گرمای آمبر را کنار هم خیلی زیبا می‌بینم. این همراهی برای سلیقهٔ من در حد شاهکار است؛ جذابیتش از هماهنگیِ همین بخش‌ها می‌آید.

براش عملاً همون بوی ژاپن نوآر رو داره.

روی پوستم چرمِ نرمی دارد که تمام روز حس می‌شود. جیر، مرکباتِ کمی دارویی و ادویه را دوست دارم؛ هم شخصیتِ بویش و هم دوامِ آن برایم رضایت‌بخش‌اند.

در گرما برای من دلگیر است، ولی در سرما خوب می‌شود. بوی دودی، چوبی و وانیلیِ پایان را بیشتر دوست دارم؛ علاقه‌ام هم به مرحلهٔ رایحه مربوط است و هم به هوا.

هم‌زمان با بوا دو پرتغال مقایسه کردم؛ این دودی‌تر است و پخشِ کمتری دارد، اما وجهِ چوبی نزدیک است. تفاوتِ حضور را در کنار شباهتِ بو به‌وضوح حس می‌کنم.

چوب و چرمِ جیرمانند را دوست دارم، ولی حتی با چند اسپری فقط حدود یک ساعت می‌ماند. از رایحه لذت می‌برم، اما این دوام برای انتظاری که دارم کافی نیست.

برای من بویی فلزی و مصنوعی پیدا می‌کند و نمی‌پسندمش. همین حسِ پررنگ باعث شده با ترکیب راحت نباشم و نخواهم آن را برای استفادهٔ خودم انتخاب کنم.

شروع ادویه‌ایش رو دوست داره، ولی زود می‌گذره؛ بعد دود چوب روی پوستش شدید می‌شه و چرم خام خودش رو نشون می‌ده.

در مقایسه با بوا دو پرتغال، این را نرم‌تر و خوش‌ساخت‌تر می‌بینم. از ماندگاری و پخش هم راضی‌ام؛ تجربهٔ مثبتِ من هم به اجرای بو مربوط است و هم به عملکرد.

روی دو مچ مقایسه کردم و بوا دو پرتغال را ترجیح دادم. هم پخشِ بیشتری داشت و هم حال‌وهوای پخته‌تری که دوست دارم؛ انتخابم از یک تستِ کنارهم آمده است.

شروع ملایمش یادآور عطرهای قدیمیه؛ چوب و چرم سبک با تازگی مرکبات حس می‌کنه. سدرش تعادل می‌ده و غالب نمی‌شه. استفاده‌ش راحته و عملکردش، مخصوصاً رد بوش، خیلی خوبه.

براش شبیه دود سدر، وتیور، پچولی و آمبره و خیلی مردانه‌ست؛ پخش قوی داره و بوش مدت زیادی به همه‌چیز می‌چسبه.

کنار چوب تلخ و چرم‌مانند، شیرینی ملایم یاس و موگه حس می‌کنه. تضاد زنانه و مردانه‌ش براش پرحجم و جذابه؛ حتی برای کسی که عطرهای زیادی امتحان کرده، ناآشناست.

ترکیب قوی چرم دودی، چوب رزینی و پچولی آمبریش رو توی فصل‌های خنک زیبا می‌دونه. از محبوب‌هاش توی این برنده، هرچند زیر سایهٔ ژاپن نوآر مونده.

گایا می‌گه شروع تند و ادویه‌ایش زود می‌گذره؛ بعد چوب غلیظ، پچولی کمی سوخته، چرم و شیرینی نزدیک پوست باقی می‌مونه. با اینکه مردانه به نظرش میاد، خودش هم دوست داره ازش استفاده کنه.