ژونکیل دو نویی ۲۰۱۲

به‌نظرش بوی نرگس واقعی و طبیعی می‌ده، ولی زود می‌گذره؛ مثل قدم زدن بین گل‌هاست و یاد نرگس‌های کنار ایستگاه اتوبوس دوران مدرسه می‌اندازتش.

معمولاً عطرهای خوراکی دوست داره، ولی عاشق این بوی غلیظ، گیرا و باشکوه شده. به‌نظرش با اینکه قویه، ظرافتش رو حفظ کرده؛ ترجیح می‌ده شب بزنه.

نرگس اولش براش خشک و تیزه، بعد نرم‌تر و پودری می‌شه. شیرینی متعادل و تغییرات کمش رو دوست داره؛ هرچند زنونه‌تره، خودش هم ازش استفاده می‌کنه.

نرگسش رو قشنگ و سرمست‌کننده می‌دونه؛ میموزا بوی عسلی گل رو براش پررنگ‌تر می‌کنه. بیشتر زنونه می‌بینتش و اصلاً گل مریم حس نمی‌کنه.

نمونه‌ش رو حدود پنج سال قبل از تقسیم یه شیشه گرفته؛ نرگس زرد پودری و شیرین با ساقهٔ سبز، چرم و عنبر ملایم حس می‌کنه. واضح، موندگار و قشنگه.

یاد عطرهای گلی شوروی می‌اندازتش. روی پوستش سبزی گس و نرگس غالبن؛ حتی یه اسپری خیلی قویه و وقتی آروم می‌شه هم اذیتش می‌کنه.

روی پوستش میموزای عسلی و خامه‌ای خیلی پررنگه. بعد از چند ساعت بوی نرگس می‌گیره، ولی خامه‌ایش می‌مونه. غلظت و گیرایی بوش رو دوست داره.

گل‌های روشن و سبزی تیز اولش به بویی خنک، نم‌دار و نرگسی می‌رسن. پایان عنبریش گرم و مخملیه و برای یه عطر گلی، روی پوستش خیلی خوب می‌مونه.

برخلاف اسم شبانه‌ش، براش شاد و پرانرژیه. میموزای پودری به برگ بنفشهٔ تازه و نرگس می‌رسه؛ آخرش بوی لوازم آرایش و عنبر گرم داره.

بیشتر نرگس شیرین و سبز حس می‌کنه؛ میموزای شیرین، برگ بنفشه و شکوفهٔ پرتقال تلخ کنارش هستن. پایان عنبری و زنبقیش رو دوست داره و بوش رو بهاری می‌دونه.

گل‌های سفید قوی با بوهای مختلف براش جالبن؛ بعد سبزتر و صابونی می‌شه. پایان نرولی و صابون رو دوست داره، ولی نه به‌اندازهٔ ساعت‌های اول.

شروع گلی تیز به سوسن، پودر و عنبر می‌رسه و یاد دونا کاران گلد می‌اندازتش. بعد از یک ساعت نزدیک پوست می‌شه؛ براش بوی نرگس واقعی نمی‌ده.

ترکیب گلی مصنوعیش رو زیادی معمولی می‌دونه. گاهی نرگس کره‌ای یا بنفشه حس می‌کنه، ولی آخرش که کمی پودریه، چندان جذبش نمی‌کنه.

نرگس‌ها رو توی سرمای اوایل آوریل و یخبندان شب تصور می‌کنه. این سردی براش جذابه؛ یکی از سردترین عطرهاییه که تا حالا بو کرده.

شروعش کم‌رنگ، سبز و خجالتیه، شبیه جوانهٔ زمستونی. بعد گل‌ها قوی و سرمست‌کننده باز می‌شن. فقط اولش رو تیره می‌دونه؛ وسط و آخرش براش روشنن.

بین اون چهار عطر تازه، احتمالاً این یکی رو بیشتر دوست داره. به‌نظرش شیوهٔ ساخت بوش به توبروز کریمینل نزدیکه.

اولین بار که بوش کرده یاد فایر آیلند افتاده. فکر می‌کرده پر از گل مریمه، هرچند این نت توی معرفی عطر نبوده.

کوین از شروع تند و نرگسیش امیدوار شده، ولی بعد بو شیرین‌تر و مصنوعی می‌شه؛ یاد میوهٔ بیش‌رس، پلاستیک و لوازم آرایش ارزون می‌افته. با اینکه ماندگاری و پخشش خیلی بالاست، راضی نیست.

راب‌ویلز بعد از تست جانکیل دو نویی، مثل نویسنده دوستش نداشته. فرق تجربه‌ش اینه که روی پوستش زیاد نمونده و از همین کم‌دوام بودن خوشحاله.

ویکتور وانگ نرگس پررنگ رو تشخیص می‌ده، ولی بیشتر تلخی، سبزی و حس صابونی ترکیب به مشامش می‌رسه. با اینکه اول مردد بوده، بویی گلی و سبز تیره با حال‌وهوای بهاری خاص می‌دونتش.