لیس فومه

شروعش براش شدیده و تقریباً حالت تهوع میاره؛ آخرش نرم و کمی شیرینه. یاد بوی نم کتاب‌های چرمی و سوسن‌های رو به پژمردن می‌افته.

بیشتر سوسن سفید مومی و گرده‌دار حس می‌کنه، با یلانگ و بخور سرد دوردست. ماندگاری متوسط و پخش کمی داشته؛ نوع سمپلش رو هم یادآور می‌شه.

سوسن اولش براش شیرین، شبیه کپک و زیادی غلیظه؛ بعد آروم‌تر و کم‌شیرین‌تر می‌شه. حدود هشت ساعت می‌مونه و در مجموع کمی دوستش داره.

سوسن براش نامشخص و شلوغه، کمی صابونی و بدون دود. بااین‌حال، بعد از شش ساعت یه شیرینی خوشایند ازش مونده.

شروع شبیه شوینده و ناهماهنگش رو دوست نداره. بعد گل سفید شیرین و آدامسی روی زمینهٔ وانیل و چوب حس می‌کنه؛ هیچ دودی به مشامش نمی‌رسه.

من را یاد زنی مرفه و میانسال می‌اندازد و چندان مردانه حسش نمی‌کنم. بعد هم به بویی شبیه کرم دست می‌رسد؛ این تصویرِ آراسته و آرایشی در تجربه‌ام باقی می‌ماند.

سوسن و یلانگ خامه‌ای کنار رام، وانیل و ادویه رو غنی و زنونه می‌دونه. حدود ده ساعت می‌مونه و چهار ساعت تا فاصلهٔ یه دست پخش می‌شه.

معمولاً سوسن دوست نداره، ولی این یکی براش قشنگ، گرم، نرم و خامه‌ایه. بوش زیاد تغییر نمی‌کنه و نه لاستیکیه، نه تند و خشن.

فلفل و جوز، شروع گرمی برای سوسن پُر می‌سازن. بعد اون شیرینی غلیظ بازتر می‌شه و یلانگ، رام، چوب و استیراکس به تعادلش کمک می‌کنن.

سوسن براش غالب، نمایشی و پُرپخشه. قشنگه، ولی زیاد زدنش می‌تونه آزار بده؛ به‌سختی می‌تونه موقعیت مناسبی برای استفاده پیدا کنه.

روی کاغذ دوستش داشته، ولی سوسن روی پوستش زیادی قوی شده. بعد از ساعت‌ها، وانیل و استیراکس نرمش کردن. کیفیت و ماندگاریش رو بالا می‌دونه.

سوسن اولش خیلی قوی و خفه‌کننده‌ست. آخرش استیراکس و لابدانوم غنی، بوی قشنگی می‌سازن. به‌نظرش باید کم زد تا زیادی سنگین نشه.

بیشتر یلانگ کافوری با حسی تقریباً یخی به مشامش می‌رسه. سوسن شیرینی کم‌رنگی داره و کم‌کم عقب می‌ره. به دوستدارهای یلانگ پیشنهاد می‌کنه تستش کنن.

دوستش دارم و زمستان‌ها گاهی این را می‌زنم و گاهی بلک ارکید تام فورد را انتخاب می‌کنم. هر دو در استفادهٔ فصل سردِ من جا دارند و با همین علاقه سراغشان می‌روم.

معمولاً سوسن دوست نداره، ولی این عطر براش چشمگیر و موندگاره. کیفیتش رو می‌پسنده، اما قیمت بالا برای خرید مرددش کرده.

برای موقعیت‌های مهم نگهش می‌دارم؛ قوی، متفاوت و با شخصیتِ مشخص است. به نظرم برای همه مناسب نیست، اما همان تفاوتِ پررنگ باعث می‌شود در مناسبتِ درست سراغش بروم.

سوسنی که توی اسم عطره رو تشخیص می‌ده، ولی چیز استثنایی‌ای نمی‌بینه. به‌نظرش بو نسبتاً یکنواخته و زود به پایان مشکی و معمولی می‌رسه.

با اینکه ترکیبش هماهنگه، دود قوی و یکنواخت کنار تلخی گل‌ها رو دوست نداره. به‌نظرش این غلظت فقط به مذاق سلیقه‌های خیلی خاص خوش میاد.

سوسن و یلانگ پُرن و رام ترکیب رو روان‌تر می‌کنه. سبزی گیاهی کمی سبک‌ترش کرده، ولی نه دودی که توی اسم عطره حس می‌کنه، نه چوب بلوط.

بوی سوسنش خوشایند و متفاوته، ولی به قیمتش نمی‌ارزه. به‌جای دود، ادویه و رام تیره‌ش می‌کنن. از حس پلاستیکیش ایراد می‌گیره، هرچند بوش رو اغواگر می‌دونه.