کور باتان

گلابیِ شروع جذبم می‌کند، اما بعد بو تغییر می‌کند و برای من حالتِ ادرارمانند می‌گیرد. تجربهٔ اول و ادامه خیلی فرق دارند؛ علاقهٔ اولیه در مسیر حفظ نمی‌شود.

گلابی و گل‌های سفید را کنار هم حس می‌کنم و روی پوستم حضورِ قوی‌ای دارند. توصیفم از شخصیتِ بو همین گلی و میوه‌ای است، با قدرتی که در تستِ خودم واضح دریافت می‌کنم.

برای من شامپوی ترش را تداعی می‌کند و واقعاً ناامید شدم. آن حسِ ناخوشایند اجازه نمی‌دهد از رایحه لذت ببرم؛ چیزی که واقعاً می‌گیرم با انتظارم سازگار نیست.

به نظرم بوی زنونه و قشنگی داره. با همین برداشتی که از بوش دارم، فکر می‌کنم ارزش توجه رو داره.

در ابتدا میوه و گل را می‌گرفتم، ولی خیلی زود تغییر کرد. حدود دو دقیقه بعد خوشبوکنندهٔ هوا را تداعی می‌کرد؛ این تغییرِ سریع بخش مهمی از تجربهٔ من شد.

دوستش دارم و رزِ کرمی در آن حس می‌کنم. همین رزِ نرم، الوز را یادم می‌آورد؛ آن شباهت در سلیقهٔ من نکته‌ای مثبت است و به جذابیتِ بو اضافه می‌کند.

روی پوست من بوش شبیه خزهٔ خیس شد. اصلاً این تغییر رو دوست نداشتم و اون حس خزه‌ای برام ناخوشایند بود.

برای بهار بد نمی‌بینمش، اما قیمت برای من خیلی بالاست. مناسب‌بودنِ حال‌وهوای رایحه با فصل کافی نیست؛ برای هزینهٔ خرید، همچنان آن را گران و سخت‌توجیه می‌دانم.

اولین بار که استفاده کردم، فردی که دوستش داشتم دربارهٔ بو به من بازخورد داد. این اتفاق در تجربهٔ شخصی‌ام از همان استفادهٔ اول باقی مانده و آن نظر را با این خاطره همراه کرده است.

دوباره امتحان کردم، اما برداشتم همچنان خوب نبود. زیادی گلی بود و موادِ شوینده را تداعی می‌کرد؛ تستِ تازه باعث نشد با آن حسِ گلیِ پررنگ راحت‌تر شوم.

شروعش برای من ترش و ناخوشایند است، اما بعد کمی بهتر می‌شود. از آن به بعد راحت‌تر بویش می‌کنم؛ با این حال، بهبودِ ادامه را از نپسندیدنِ آغاز جدا می‌بینم.

حالت سبز و آبیش رو دوست دارم و از این جنبه‌ش خوشم میاد. با این حال، اگه زیاد باشه بهم سردرد می‌ده.

برای من شیرینه و بوی میوه‌ای و گلی داره. با این توصیف، بوش رو چندان متفاوت نمی‌دونم و حس خاص‌بودن زیادی ازش نمی‌گیرم.

در ابتدا سردرد می‌گیرم، ولی بو ثابت نمی‌ماند و بعد به مشکِ شیرین و گل می‌رسد. این تغییر را حس می‌کنم؛ تجربه‌ام هم بخشِ دشوارِ اول دارد و هم ادامهٔ متفاوت.

پچولی را خیلی پررنگ حس می‌کنم و به نظرم بیش‌ازحد بر رایحه غالب است. آن تعادلی را که می‌خواهم پیدا نمی‌کنم؛ در تجربهٔ من این بخش بقیهٔ بو را تحتِ فشار می‌گذارد.

یکی از عطرهای محبوبمه و بوی میوه‌ای و گلیش رو بالغ می‌دونم. از موندگاریش هم تجربهٔ خوبی دارم و به نظرم خوبه.

عاشق گلابی آبداری‌ام که توش حس می‌کنم. برای من این بخش بوش مصنوعی نیست و همون حالت آبدارش رو دوست دارم.

بعد از تست، تهوع و کمی سردرد گرفتم و تجربهٔ راحتی نبود. با این حال هنوز فکر می‌کنم باید دوباره امتحان کنم؛ دربارهٔ قضاوتِ نهایی، همان تستِ اول را کافی نمی‌دانم.

گلابی تازه‌ش بهم حس شادی می‌ده و این جنبه‌ش رو دوست دارم. کنارش، به نظرم پایهٔ خزه‌ای به بو عمق بیشتری می‌ده.

این نقد من دربارهٔ پریوه شمارهٔ ۵ هست، نه خود کور باتان. نرگس نسخهٔ پریوه رو بیشتر دوست دارم و ترجیحش می‌دم.