متی‌یر نوآر

در میان عطرهای لویی ویتون، این برای من جایگاه اول را دارد. ارزیابی‌ام کاملاً سلیقه‌ای است؛ از میان تجربه‌های خودم، بوی این را بیشتر از بقیه دوست دارم.

برای من برداشتی تازه‌تر و شیرین‌تر از نوار د نوار را تداعی می‌کند. پخش بویش هم قوی است؛ شباهت کلی را می‌گیرم، اما همین تازگی و شیرینی، تفاوتش را مشخص می‌کنند.

عود در کنار میوه‌ها برای من جذاب است و آن همراهی را دوست دارم. همین ترکیب باعث شده این عطر میان محبوب‌هایم قرار بگیرد؛ علاقه‌ام از خودِ این شخصیتِ عودی و میوه‌ای می‌آید.

رز و عود با هم برای من بوی خمیر بازی ایجاد می‌کنند. این حس را دوست ندارم و نمی‌توانم از آن جدا شوم؛ مشکل من با نتیجهٔ کنار هم آمدنشان است، نه فقط نام نت‌ها.

خوش‌بو می‌بینمش، اما بیشتر خوشبوکنندهٔ فضا را یادم می‌آورد. فعلاً تصمیم قطعی نگرفته‌ام و می‌خواهم پاییز دوباره امتحانش کنم؛ شاید تجربه‌ام در آن زمان روشن‌تر شود.

عود را همراه بویی شبیه بنزین حس می‌کنم و این ترکیب برای من خوشایند نیست. همین تداعیِ تند مانع لذتم می‌شود؛ در مجموع با رایحه ارتباط نگرفته‌ام و دوستش ندارم.

ترزور و نوار د نوار را تداعی می‌کند، اما این شباهت برای من نکته‌ای مثبت است. خیلی به خود بویش علاقه دارم و آن را در میان انتخاب‌های دلخواهم می‌بینم.

برای من بوی عجیبی دارد، اما این تفاوت را دوست دارم و پس نمی‌زنم. گاهی در اتاقم هم اسپری می‌کنم تا همان فضا را حس کنم؛ علاقه‌ام به رایحه با نامعمول‌بودنش همراه است.

ترکیب رز و عودش را برای عروسی خیلی مناسب می‌بینم. در ذهن من این حال‌وهوا با آن موقعیت هماهنگ است و از همین جهت، انتخابی عالی برای مراسم به نظر می‌رسد.

رزِ تیره را مخملی حس می‌کنم، اما تازگیِ همراه آن نمی‌گذارد برای من سنگین شود. جذابیتش در همین تعادل است؛ هم عمقِ رز را می‌گیرم و هم آن حس تازه را.

معمولاً خود عود را دوست دارم، ولی رزِ این ترکیب برای من حالت فاسد پیدا می‌کند. همین بخش باعث می‌شود با وجود علاقه به عود، از نتیجهٔ نهایی لذت نبرم.

صندوقی چوبی و خاک‌گرفته را برایم تداعی می‌کند. این تصویر عجیب است، اما خود بو را دوست دارم؛ کهنگی و گردوغبار در تجربهٔ من الزاماً به معنی ناخوشایندبودن رایحه نیستند.

برای من نسخه‌ای سبک‌تر از نوو موند است. با همین برداشت، آن را برای هوایی که سردیِ کمتری دارد مناسب می‌بینم؛ در مقایسه، حس سبک‌تری از این عطر می‌گیرم.

در شروع انگورفرنگی حس می‌کنم و بعد رایحه به رزِ نرم می‌رسد. این حرکت از میوه به گل برای من خیلی خوشایند است و از هر دو بخشِ این تجربه لذت می‌برم.

عود و بخور توش غالبن و بعد رزش برام بهتر می‌شه. با اینکه بخش رزش بهتر می‌شه، در کل دوستش ندارم.

پچولی و عود را با حالتی کثیف و ناخوشایند دریافت می‌کنم. این جنس بو با سلیقه‌ام جور نیست و به همین دلیل ترجیح می‌دهم سراغش نروم؛ تجربهٔ خودم را دلخواه نمی‌بینم.

می‌خوام بدونم قراره عرضه‌ش متوقف بشه یا نه؟

بخش میوه‌ای برایم جذاب است، اما عود روی پوستم بوی ناخوشایندی پیدا می‌کند. همین تفاوت باعث می‌شود نتوانم ترکیب را یکسره دوست داشته باشم؛ یک بخش را می‌پسندم و با دیگری مشکل دارم.

شروعش کمی حس کهنگی دارد، ولی بعد برای من میوه‌ای و چوبی می‌شود. آن قسمتِ بعدی را زیبا می‌بینم؛ ادامهٔ رایحه از برداشتی که در همان آغاز داشتم خوشایندتر است.

من را یاد همسایهٔ آراسته‌ام می‌اندازد. گلی، عمیق و پخته حسش می‌کنم و این تصویرِ آشنا با شخصیت کلیِ بو برایم هماهنگ است؛ توصیفم بیشتر از همین تداعی می‌آید.