نویی دو فو

یکی از سه عطر محبوب من است و چرم و دودش را خیلی دوست دارم. البته همسرم چنین علاقه‌ای ندارد و بویش را نمی‌پسندد؛ سلیقهٔ ما دربارهٔ همین رایحه با هم فرق دارد.

با گذشت زمان، چرمش برای من واضح‌تر شد و حالا آن بخش را بیشتر از قبل حس می‌کنم. با این حال، علاقه‌ام به بخور و دود از بین نرفته؛ هنوز همان‌ها از جذاب‌ترین بخش‌هایش برای من‌اند.

برای هوای سرد مناسبش می‌بینم و آن حال‌وهوا را با شخصیت رایحه هماهنگ می‌دانم. اما قیمتش برای من بالاست؛ مناسب‌بودنِ بو برای سرما، به‌تنهایی خریدش را برایم توجیه نمی‌کند.

در تجربهٔ من تقریباً فقط بخور حس می‌شود. دوست داشتم در کنار این بخش، عمق و پیچیدگی بیشتری هم پیدا کنم؛ چیزی که می‌گیرم از نظر تنوع، به‌اندازهٔ انتظارم نیست.

بین عطرهای عودی لویی ویتون که تجربه کرده‌ام، این یکی برای سلیقهٔ من بالاتر می‌ایستد. اگر بخواهم از میان همان گروه یک گزینه را انتخاب کنم، ترجیح شخصی‌ام همین عطر است.

دودش را سبک‌تر حس می‌کنم، نه متراکم و سنگین. بعد از آن، آن حالت کهربایی و شیرین برایم خوشایند می‌شود و از ادامهٔ رایحه لذت می‌برم؛ این بخش را در مسیرش دوست دارم.

بدون تست خریدمش و از تصمیمم پشیمان نیستم. روی من با بخور شروع می‌شود و در ادامه به صمغی شیرین می‌رسد؛ همین تغییر از فضای بخوری به شیرینیِ صمغی را دوست دارم.

برای من شخصیتی خشن و مردانه دارد. در میان بوهایی که می‌گیرم، رگه‌ای شبیه بنزین هم وجود دارد و همین بخش، آن برداشت زمخت و تند را برایم پررنگ‌تر می‌کند.

شروعش برای من حال‌وهوای طویله‌ای و حیوانی دارد، اما این باعث نشده کنار بگذارمش. عود و بخورش به شکل عجیبی جذبم می‌کنند؛ با وجود آن شروع دشوار، کشش رایحه را حس می‌کنم.

فکر می‌کردم چون عود، چرم و بخور را می‌پسندم، این عطر هم مطابق سلیقه‌ام باشد. اما نتیجهٔ واقعی خلاف انتظارم بود و دوستش نداشتم؛ جذابیت فهرست نت‌ها برایم به پسندیدن خود بو تبدیل نشد.

برای من کتاب کهنه، ادویهٔ کپک‌زده و لاستیک را تداعی می‌کند. این سه تصویر، نزدیک‌ترین راهی هستند که برای توضیح بویش پیدا می‌کنم؛ تجربه‌ام از رایحه با همین تداعی‌های نامعمول شکل می‌گیرد.

من را یاد کتاب خاک‌گرفته و فضای مرده‌سوزخانه می‌اندازد. این تداعی‌ها برایم خوشایند نیستند و نمی‌توانم از آن‌ها جدا شوم؛ به همین دلیل، با خودِ حس رایحه ارتباط نمی‌گیرم.

کندر و عودش را عالی می‌بینم و از کنار هم قرارگرفتنشان لذت می‌برم. مسئلهٔ من بیشتر قیمت است؛ با وجود علاقه‌ای که به بو دارم، هزینهٔ خریدش را زیادی بالا می‌دانم.

برای من تاریک و دودی است و این شخصیتش را واضح حس می‌کنم. با این حال، وقتی میان عودهای همین برند مقایسه می‌کنم، چند گزینهٔ دیگر را بیشتر می‌پسندم و این انتخاب اولم نیست.

چرمش برای من نرم و مشکی می‌شود و خود بو را خوب می‌بینم. اما وقتی نوبت به ارزش خرید می‌رسد، چندان قانع نمی‌شوم؛ پسندیدن رایحه برایم به معنی مناسب‌دانستن قیمتش نیست.

خود بویش را عالی می‌دانم، ولی تجربهٔ عملکرد روی پوست من ضعیف است. نه پخش بوی دلخواهم را می‌گیرم و نه ماندگاری کافی؛ همین تفاوت میان کیفیت بو و حضورش، مسئلهٔ اصلی من است.

بار اول دوستش نداشتم، اما بعد از چند بار تست دوباره، نظرم تغییر کرد. این تغییر آن‌قدر پیش رفت که در نهایت به عطر محبوب من تبدیل شد؛ قضاوت اولم نمایندهٔ علاقهٔ امروزم نیست.

حتی وقتی حدود نه ساعت و بعد دوازده ساعت از استفاده گذشته بود، بابتش تعریف شنیدم. این بازخوردها بخشی از تجربهٔ من از عطرند؛ دیگران در همان زمان‌های دیرتر هم متوجه بو شده بودند.

ترس از اینکه دیگر عرضه نشود، در تصمیم خریدم نقش داشت. از داشتنش خوشحالم، چون در هوای سرد واقعاً بویش را دوست دارم؛ علاقهٔ من به این عطر بیشتر در همان شرایط پررنگ می‌شود.

در میان عطرهای بخوری که تجربه کرده‌ام، این یکی برای من جایگاه خیلی بالایی دارد. حال‌وهوای بخوری‌اش را آن‌قدر دوست دارم که آن را جزو بهترین انتخاب‌هایم در این دسته می‌بینم.